Manuele therapie

 

Chiropractie

Chiropractie is een vorm van geneeswijze die al meer dan 100 jaar wordt beoefend. In 1968 kwam de eerste chiropractor naar Nederland. Het woord 'chiropractie' is afgeleid van het Griekse woord 'cheiros' (hand) en 'pratto' (beoefenen). Het betekent dus: met de hand beoefenen. De behandeling richt zich op stoornissen
aan de wervelkolom en de relatie met het zenuwstelsel. De nadruk ligt op de manuele behandeling met manipulaties of correcties ('kraken') van gewrichten.

Bron afbeelding: chiropractie-online.nl

 

De grondlegger van de chiropractie is de Amerikaan D.D. Palmer (1844-1913). Zijn theorie is gebaseerd op die van Hippocrates, namelijk dat de oorzaak van ziekten in de wervelkolom gezocht kan worden. De wervelkolom omgeeft en beschermt voor een belangrijk deel het zenuwstelsel. Als er een storing is in de functie van de wervelkolom (ook wel blokkades genoemd), ontstaan er ook storingen in de doorstroming van de zenuwimpulsen door het ruggenmerg en de zenuwen. Omdat de organen en weefels in het lichaam een ongestoorde zenuwtoevoer nodig hebben voor een juist functioneren, kunnen er bij een blokkade verschillende klachten ontstaan (zie de afbeelding hieronder). Door een gericht onderzoek en behandeling lokaliseert en corrigeert de chiropractor deze blokkades. Hierdoor wordt de doorstroming van de zenuwen hersteld waarna het lichaam zichzelf weer kan genezen.

 

 

Effecten van verschoven wervels

	C1	Bloedvoorziening van het hoofd, hypofyse, hoofdhuid, hersenen, gezichtsbeenderen, binnen- en middenoor, symp. zenuwstelsel.	Hoofdpijn, zenuwachtigheid, hoge bloeddruk, slapeloosheid, migraine, chronische moeheid, duizeligheid.
	C2	Ogen, oogzenuwen, voorhoofd, gehoorzenuwen, rotsbeen, longen, voorhoofd- en bijholten.	Allergieën, scheelzien, flauwvallen, oorpijn, sommige gevallen van doofheid.
	C3	Buitenoor, gezichtsbeenderen, wangen, trigeminuszenuw, tanden.	Zenuwpijn in gezicht, acne, puisten, zenuwontsteking, eczeem.
	C4	Neus, lippen, mond, buis van Eustachius.	Hooikoorts, neusverkoudheid, gehoorverlies.
	C5	Keel, stembanden, nekklieren.	Keelpijn, laryngitis, heesheid.
	C6	Nekspieren, schouders, amandelen.	Stijve nek, pijn in bovenarm, tonsillitis, kinkhoest, kroep.
	C7	Schildklier, slijmbeurzen in de schouders, elleboog.	Schildklieraandoening, bursitis, verkoudheid.
	T1	Onderarmen, handen, polsen, vingers, slokdarm, luchtpijp.	Pijn in onderarmen en handen, hoesten, astma, kortademigheid.
	T2	Hart, hartkleppen, kransslagaders.	Hartklachten, aandoeningen van organen in de borstkas.
	T3	Longen, luchtpijpvertakkingen, pleura, borstkas, borsten.	Bronchitis, pleuritis, longontsteking, griep.
	T4	Galblaas, galbuis.	Galblaasaandoeningen, geelzucht, gordelroos.
	T5	Lever, plexus solaris, bloed.	Leveraandoeningen, bloedarmoede, lage bloeddruk, slechte circulatie, gewrichtsontsteking, koorts.
	T6	Maag.	Slechte spijsvertering, maagzuur, (nerveuze) maagaandoeningen, slechte eetlust.
	T7	Alvleesklier, twaalfvingerige darm.	Zweren, maagontsteking.
	T8	Milt.	Verlaagde weerstand.
	T9	Bijnieren.	Allergieën, galbulten.
	T10	Nieren.	Nierproblemen, nier(bekken)ontsteking, aderverharding, chronische moeheid.
	T11	Nieren, urinebuis.	Huidaandoeningen als acne, eczeem, (steen)puisten.
	T12	Dunne darm, lymfecirculatie.	Reuma, gas in de buik, sommige vormen van steriliteit.
	L1	Dikke darm, liezen.	Obstipatie, dikke darmontsteking, dysenterie, diarree, sommige ingewandsbreuken.
	L2	Blinde darm, onderbuik, bovenbenen.	Buikkramp, moeilijke ademhaling, acidose, spataderen.
	L3	Geslachtsorganen, baarmoeder, blaas, knieën.	Blaasproblemen, menstruatieproblemen, miskramen, overgangssymptomen, bedplassen, impotentie.
	L4	Prostaat, lage rugspieren, heupzenuw.	Ischias, lage rugpijn, pijnlijk of te vaak urineren.
	L5	Onderbenen, enkels, voeten.	Slechte bloedsomloop in de benen, gezwollen enkels, zwakke benen, enkels en voetbogen, koude voeten, beenkrampen.

	Heiligbeen	Heupbeenderen, billen.	Aandoeningen in sacro-iliacale regio, kromming van de rug.
	Staartbeen	Rectum, anus.	Aambeien, anusjeuk, pijn bij zitten.

 

Bron : Chiropractie natuurlijk

 

Er zijn verschillende technieken die een chiropractor kan gebruiken om iemand te behandelen. De overeenkomst tussen deze verschillende technieken is dat de chiropractor zijn handen gebruikt en hiermee een correctie maakt (manipulatie). Bij een correctie worden dié gebieden van de wervelkolom behandeld waar een afwijking geconstateerd is. Hierbij wordt er met de handen druk op het gewricht gebracht wat een scheiding van de samengedrukte gewrichten veroorzaakt en de druk van de zenuwen weghaalt. Tijdens deze correctie hoor je wel eens een “krakend” geluid. Deze krak is een gevolg van een luchtbelvorming in het gewricht, dat door de druk die erop gebracht wordt, vrijkomt en dus het geluid veroorzaakt. Bij sommige technieken die de chiropractor gebruikt, is overigens nooit een krakend geluid te horen. Bij de behandeling van baby’s en ouderen gebruikt de chiropractor aangepaste behandeltechnieken. Ook kan het zijn dat je oefeningen
voor thuis meekrijgt.

Bron afbeelding: Buzzle.com

 

Zoals je dus hebt kunnen lezen heeft elke ruggenwervel een connectie met ons organenstelsel. De inwendige organen zitten via bindweefsel vast aan de wervelkolom. Je kunt je dus voorstellen dat een chiropractor ook maag, darm en blaasklachten kan verminderen of zelfs verhelpen door bij de desbetreffende wervels een blokkade op te heffen en daardoor het lichaam beter in balans te brengen.

 

Voor meer informatie: Chiropractie.nl

Naar boven

 

Fysiotherapie

Fysiotherapie ofwel kinesitherapie is een vorm van paramedische zorg dat zich bezighoudt met het bewegingsapparaat van de mens, zoals het skelet, de spieren en de gewrichten. Fysiotherapie wordt al eeuwen toegepast. De fysiotherapie zoals wij die nu in ons land kennen vindt haar oorsprong in de eerste helft van de negentiende eeuw. In de afgelopen anderhalve eeuw heeft de fysiotherapie zich een vaste plaats verworven in de gezondheidszorg. Jaarlijks gaan zo'n 1,5 miljoen mensen, jong en oud, naar de fysiotherapeut. De fysiotherapeut oefent zijn beroep uit in een praktijk, bij mensen thuis of in een zorginstelling, zoals een ziekenhuis, revalidatiecentrum, bejaardentehuis of verpleegtehuis.

 

De reden van een bezoek zijn heel uiteenlopend. Het kan gaan om blessures van spieren, pezen, banden en gewrichten, klachten opgedaan tijdens het werk of sport, een ‘’verkeerde'’ beweging, herstellen van een botbreuk of zware operatie of bijvoorbeeld als je opnieuw moet leren lopen met een kunstheup. Ook gevolgen van functiestoornissen aan het zenuwstelsel, bloedvaten, longen, hart en huid kunnen worden behandeld. Zoals onder andere de gevolgen van MS, een beroerte, COPD, een hartinfarct en verklevingen. Je kunt bij een fysiotherapeut terecht voor de behandeling van klachten, maar ook om (ergere) klachten te voorkomen.

Bron afbeelding: Gezonsheidscentrumplato.nl

 

Fysiotherapie wordt in Nederland beoefend door een beroepsgroep die bestaat uit ruim 19.000 goed opgeleide fysiotherapeuten. Er zijn verschillende vormen van fysiotherapie waarmee klachten worden behandeld zoals massagetherapie, fysische therapie, bedrijfsfysiotherapie, geriatrische fysiotherapie, kinderfysiotherapie, oedeemtherapie, psychosomatische fysiotherapie, sportfysiotherapie, dierenfysiotherapie en Bekkenfysiotherapie. Tijdens de behandeling worden spieren en gewrichtskapsel handmatig gemasseerd. Een belangrijk onderdeel van de behandeling is vaak oefentherapie, oftewel oefeningen uitvoeren. Deze is bedoeld om de bewegingsmogelijkheden van gewrichten te beïnvloeden en spierkracht te vergroten. En ook om een betere houding aan te leren, een beter evenwicht te realiseren en soms om een betere ademhalingstechniek te leren of te ontspannen.

 

Voor meer informatie: Fysiotherapie.nl

Naar boven

 

Wat is het verschil tussen chiropractie en fysiotherapie?

De chiropractor richt zich meer op de wervelkolom en het zenuwstelsel, die vaak de oorzaak kunnen zijn van rug- en nekklachten. De fysiotherapeut is eerder gericht op het spierstelsel. Verder is een chiropractor opgeleid om röntgenfoto’s en scans te beoordelen, een fysiotherapeut niet. Ook is er verschil in opleiding: HBO(fysiotherapie) versus Universiteit (chiropractie). Overigens kan men chiropractie alleen in het buitenland studeren. Hierdoor zijn er slechts 200 chiropractoren in Nederland terwijl er ruim 19.000 fysiotherapeuten zijn. Verder zijn er voor chiropractie doorgaans minder behandelingen nodig. Het belangrijkste verschil is echter dat een chiropractor is opgeleid om een diagnose te stellen. Vanwege de verschillende aandachtsgebieden, kunnen chiropractie en fysiotherapie elkaar uitstekend aanvullen.

Tip: Voor zowel chiropractie als fysiotherapie is geen verwijzing van de huisarts nodig.

Bron: Gezondheidscentrumplato.nl

 Naar boven

 

Osteopathie

De naam osteopathie is een samenvoeging van de Griekse woorden 'osteon' (weefsel) en 'pathos' (gevoel, voelen). Oftewel het voelen van de (beweeglijkheid van de) weefsels. Osteopathie is een manuele onderzoeks- en behandelmethode van bewegingsbeperkingen in het lichaam. Het maakt gebruik van uitgebreide kennis
van anatomie, fysiologie en pathologie.

Bron afbeelding: Fysiomaatwerk.nl

 

De grondlegger van de osteopathie was de Amerikaanse arts Andrew Taylor Still (1828-1917). Hij combineerde zijn medische kennis met zijn eigen, nieuwe inzichten. Zo kwam hij tot het inzicht dat alle lichaamsweefsels een zekere mate van beweging behoren te vertonen en dat verlies van deze beweeglijkheid een nadelige invloed heeft op de gezondheid. Hij ontwikkelde een manier om met zijn handen (manueel) weefsels met verminderde beweeglijkheid in het lichaam te kunnen opsporen. Met speciale handelingen herstelde hij de beweeglijkheid, om zo een genezend effect op het lichaam uit te oefenen. Op 22 juni 1874 gaf hij zijn methode de naam osteopathie. Hij stichtte in 1892 the American School of Osteopathy en legde daarmee het fundament voor de moderne manuele geneeswijzen. In de VS is Osteopathie sinds 1966 wettelijk erkend en geïntegreerd in de reguliere medische opleiding. Ook in Engeland heeft osteopathie een lange traditie. Zo was de inmiddels overleden Prinses Diana beschermvrouw van de osteopaten. De laatste tien jaar raakt osteopathie ook in Nederland steeds
meer bekend.

Bron afbeelding: College-Sutherland.nl

 

Osteopathie gaat uit van de gedachte dat het menselijke lichaam een eenheid is. Ze behandelt geen aandoening, maar een persoon in zijn geheel (holistische denkwijze). Een osteopaat gaat op zoek naar de oorzaak van de klacht aan de hand van (vaak meerdere) stoornissen in de beweeglijkheid (elasticiteitsverandering)
van weefsels: gewrichten, kapsels, wervels, botten en spieren (het pariëtale systeem), organen en de bindweefselvliezen om de organen heen (het viscerale systeem) en de hersenen en schedel in relatie met het heiligbeen (het cranio-sacrale systeem). Ieder lichaam heeft beweeglijkheid nodig. Niet alleen de bewuste bewegingen als als lopen en tillen, maar ook onbewuste. De nieren leggen bijvoorbeeld wel 600 meter per dag af door de bewegingen van het middenrif. Al deze bewegingen beïnvloeden elkaar en als er ergens iets niet goed kan bewegen, kan dat weer op een andere plek klachten veroorzaken.

Ostheopathie kan vaak een oplossing zijn voor mensen met darmklachten waarvoor de medische wereld vaak geen verklaring en oplossing voor heeft. Door de behandeling wordt een optimale soepelheid, besturing (bezenuwing) en doorbloeding van de darmen gecreëerd. De plek waar de oorzaak zich bevindt is niet altijd de plek waar de pijn zich bevindt. Zo kan de dikke darm bijvoorbeeld de oorzaak zijn van rugklachten. De darmen zitten vast aan banden en vliezen, die verbonden zijn met de wervels van de rug. Als die banden en vliezen te strak staan, dus de darm te strak tegen de rug aan trekken, kan dat rugklachten geven. Indien er ergens in het lichaam te weinig beweging is, ontstaat er een verstoring van het evenwicht. Dit veroorzaakt soms acuut, soms ook op langere termijn klachten, pijn en functieverlies. Het lichaam is niet meer in evenwicht en kan zichzelf niet meer herstellen. Een osteopaat is opgeleid om gewrichten en organen één voor één weer bewegelijk te maken, zodat het lichaam weer pijnvrij kan functioneren en in balans komt.

Voor meer informatie: Osteopathie.nl

Naar boven

Massage

Het woord 'massage' komt van het Griekse 'massein' (kneden). Al sinds de klassieke oudheid is de heilzame werking van massage bekend. De eerste verwijzingen naar massage vinden we in de Chinese medische geschriften, de Nei Ching. De doorbraak kwam tussen 1960 en 1980, toen men massage als een krachtig middel tot persoonlijke groei ging beschouwen. Massage is het toepassen van gestructureerde of ongestructureerde druk, spanning, beweging, of trilling (manueel (met de hand) of met mechanische hulp) op de zachte weefsels van het lichaam. Overal en op allerlei niveaus wordt massage toegepast. Massage wordt ook gebruikt als vorm van therapie door vaklieden uit de gezondheidszorg zoals chiropractors, osteopaten en fysiotherapeuten, en ook bijvoorbeeld bij shiatsu.

Bron afbeelding: Fixeer.nl

 

De technieken die bij massage worden gebruikt, zijn: effleurage (waarbij de spier in de lengterichting licht wordt gemasseerd), petrissage (waarbij de spier in de breedte wordt gemasseerd), frictie (waarbij door middel van circulaire bewegingen van de duimen of vingertoppen diepe massage wordt toegepast), kneden (waarbij in de breedterichting in de spier wordt geknepen) en percussie (lichte klappen met de zijkant van de handen). De techniek die wordt gebruikt, is afhankelijk van het soort massage. Er bestaan verschillende massagetechnieken, zoals hotstone massage (met warme stenen), stoelmassage, ontspanningsmassage, Thaise massage, Zweedse massage (ook wel klassieke massage), holistische massage etc. Met een massage worden onderhuids ingewikkelde processen in werking gesteld:  vastzittende spieren worden losgemaakt, stijve gewrichten worden losser, organen worden gestimuleerd, de bloedcirculatie wordt bevorderd, het zenuwstelsel, lymfe-stelsel en de stofwisseling worden beïnvloed en het helpt afvalstoffen af te voeren.

Bron afbeelding: Physiques.nl

 

Ook helpt een massage je lichamelijk en geestelijk te ontspannen. Spanningen en stress zetten zich vast in je lichaam, het produceert een toestand van spierspanning. De één krijgt hoofdpijn, de ander last van zijn nek, rug of schouders. Lichaam en geest werken sterk op elkaar in: als de één uit balans raakt, raakt de ander dat ook. Wanneer we teveel van onszelf vragen (lichamelijk of geestelijk), zet het lichaam zich schrap. Er vormt zich een blokkade wat zich uit in verkrampte spieren en afvalstoffen die zich ophopen. Door de spieren weer soepel te maken, kun je ook mentaal weer ontspannen. Zelfs opgekropte emoties kunnen door een massage loskomen. Ook worden er door een massage door het lichaam 'gelukshormonen' (endorfine en oxytocine) aangemaakt; vandaar dat ontspannen en rozige gevoel na afloop!

Voor meer informatie: Massage.nl

Naar boven

 

 

Natuurgeneeskunde

 

Homeopathie

Homeopathie is een natuurlijke geneeswijze en gaat uit van het zelfgenezend vermogen van het lichaam. De term homeopathie is afgeleid van het Griekse homoios (gelijk) en pathos (lijden of ziekte). De grondlegger ervan is arts en scheikundige Samuel Hahnemann. In de tweede helft van de achttiende eeuw (1790) ontdekte hij een belangrijke natuurwet: een stof die bepaalde verschijnselen kan opwekken, is ook in staat diezelfde verschijnselen te genezen. Oftewel: SIMILIBUS CURENTUR (het gelijkende wordt genezen door het gelijkende). Dit is het basisprincipe van de homeopathie geworden. In Nederland zijn er ruim 600 artsen die homeopathie toepassen. De artsen die lid zijn van de Artsenvereniging voor homeopathie (VHAN) hebben na of tijdens hun geneeskundestudie (klassieke) homeopathie gestudeerd. Ongeveer 100 van hen zijn tevens huisarts of specialist. De andere 300 hebben zich helemaal toegelegd op de homeopathie en werken naast en vaak in nauwe samenwerking met huisartsen en specialisten. Er zijn ook ongeveer 400 'klassiek homeopaten'. De meeste van hen zijn geen arts. Als zij lid zijn van de Nederlandse Vereniging voor Klassieke Homeopathie (NVKH) hebben zij naast (klassieke) homeopathie wel enige medische kennis, maar niet op universitair niveau en zonder praktijk ervaring.

 

De naam 'klassieke homeopathie' geeft aan dat er gewerkt wordt volgens de richtlijnen van Hahnemann. Dat betekent dat bij het zoeken naar een passend geneesmiddel men niet alleen kijkt naar de klacht of ziekte waar iemand mee komt maar er ook naar de diepere oorzaken, zowel lichamelijk als geestelijk. Het geneesmiddel moet passen bij de gehele mens. Bij de 'klinische homeopathie' worden beproefde geneesmiddelen vooral voorgeschreven op basis van alleen de klachten. Deze vorm van homeopathie wordt nog wel toegepast door huisartsen en artsen of therapeuten die homeopathie 'erbij' doen.

Bron afbeelding: Zienderogenbeter.nl

 

Driekwart van de Nederlanders staat positief tegenover homeopathie. Het is een milde en effectieve manier om mensen te behandelen voor allerlei ziekten en kwalen. Het doel van homeopathie is het herstellen van het natuurlijke evenwicht, zowel op lichamelijk gebied als psychisch. Als dit evenwicht verstoord raakt, kunnen er klachten en ziekten ontstaan. Met behulp van homeopathische geneesmiddelen (er zijn ongeveer 3000 verschillende) probeert de arts dit evenwicht weer te herstellen. Ze worden in druppel-, korrel- of tabletvorm gegeven. Als een klacht al langer bestaat, duurt het ook langer om het lichaam weer in balans te krijgen. Uiteraard zijn niet alle ziekten homeopathisch te genezen, maar in de praktijk blijkt dat er in zo'n 70% van de gevallen een duidelijke verbetering van de klachten optreedt. In het algemeen kunnen homeopathische geneesmiddelen heel goed gebruikt worden naast reguliere medicijnen. Maar altijd in overleg met de arts die de medicijnen heeft voorgeschreven.

Voor meer informatie: Homeopathie.nl

Naar boven

 

Iriscopie

Bij een iriscopie (ook wel irisdiagnostiek) worden aan de hand van vlekken, verkleuringen en lijnen in de iris van het oog (het regenboogvlies) lichamelijke stoornissen ontdekt. Iriscopisten gaan ervan uit dat elk orgaan in het lichaam zijn eigen 'plaats' in de iris heeft en dus te zien is op het oog. De iris weerspiegelt de conditie van de organen waardoor te zien is of dit orgaan goed of minder goed functioneert. Reflexologie en Chinese gelaatskunde zijn 2 andere bekende methoden die allebei uitgaan van een reflexpatroon waarin op handen en voeten of in het gezicht punten worden aangeduid die een relatie hebben met alle andere organen van het lichaam. Hieronder zie je een iriskaart van het linkeroog, de topografie van de iris:

 

Bron afbeelding: het boek 'Praktische iriscopie' van Peter Jackson-Main

 

De iris wordt bekeken met een iriscoop. Dit is een grote loep die de iris sterk vergroot. Na het "lezen" van de ogen en een aanvullend vraaggesprek (de anamnese) kan er een advies gegeven worden, bijvoorbeeld het opvolgen van leef- en/of voedingsgewoontes. Iriscopie is niet opgenomen in de basisverzekering, maar wordt soms wel vergoed via een aanvullende verzekering. Meestal is een voorwaarde dat de iriscopist is aangesloten bij een beroepsvereniging.

 

Het is geen geneeswijze, maar een alternatieve behandelmethode om te diagnosticeren. De werking ervan is niet wetenschappelijk bewezen. Iriscopie is internationaal bekend onder de term iridology. Het is niet bekend waar en wanneer diagnosestelling via de iris zijn intrede deed. Waarschijnlijk was het is Egypte, want in het museum van Caïro zijn 2 keramische oogballen te zien, compleet met markeringen op de iris en de sclera (oogwit). Het verhaal gaat dat de moderne iriscopie ontstaan is toen de grondlegger, de Hongaarse arts Ignatz von Péczely (1826-1911), bij een uil met een gebroken poot een vlekje op de uileniris ontdekte. Toen de poot genezen was, verdween de vlek ook. Jaren later zag Péczely eenzelfde verschijnsel bij een patiënt met een gebroken schouder. Zo ontdekte hij het verband tussen irisstructuur en gezondheidstoestand. 

Naar boven

 

Aromatherapie

Het woord aromatherapie wordt pas sinds deze eeuw gebruikt, maar de toepassing van etherische oliën stamt volgens archeologen en wetenschappers al duizenden jaren voor Christus. Toen werd er al gebruik gemaakt van planten in ceremonieën en  rituelen. De vroegste kennis van de aromatherapie wordt bij de Chinezen gevonden. De bekendste gebruikers uit de oudheid zijn misschien wel de Egyptenaren. Zij waren experts op het gebied van cosmetica en beroemd om hun kruidenpreparaten en zalven. Cleopatra zou zelfs gebruik hebben gemaakt van rozenolie om Marcus Antonius te verleiden. En in het graf van Farao Toetanchamon werden een aantal geurpotjes gevonden. De Grieken en de Romeinen ontwikkelden hun badcultuur met de in Egypte opgedane kennis van essentiële oliën. Hoewel er dus al in de oudste beschavingen gebruik werd gemaakt van geurende stoffen in de geneeskunst is de aromatherapie zoals wij deze kennen niet zo oud. Aromatherapie is lang vergeten geweest. Tegenwoordig komt je het steeds meer tegen, vooral ook omdat de werking van etherische oliën wetenschappelijk bewezen is. In het algemeen wordt de Fransman René Maurice Gattefossé als grondlegger beschouwd. In 1937 verscheen van zijn hand het eerste boek op dit gebied met de titel "Aromathérapie".

Bron afbeelding: Praktijk voor aromatherapie

Aromatherapie valt onder de alternatieve geneeswijzen. Het is gebaseerd op gebruik van etherische oliën en betekent zoiets als 'behandeling met geuren'. In Aromatherapie wordt gebruik gemaakt van de heilzame eigenschappen van kruiden, bloemen, planten, harsen, wortels en bomen die diep doordringen in lichaam en geest. Het is een holistische geneeskunst, die gericht is op het voorkomen van ziektes en de symptomatische behandeling van lichte aandoeningen, het lichaam wordt 'geprikkeld' tot zelfgenezing. Maar behalve bij vervelende ongemakken en pijn, wordt aromatherapie ook gebruikt ter ondersteuning bij de sfeer in huis of op de werkplek (bijvoorbeeld door een aromabrander), als verzorgingsproduct (maskers, pakkingen, stoombaden) en ter ontspanning bij massage en in de sauna. Etherische oliën kun je verstuiven, verdampen, gebruiken voor een stoombad, via kaarsen, massage, in bad of oraal. De oliën worden door het lichaam opgenomen via inhalering van de vluchtige oliën, de huid (vermengd met een huidverzorgingsproduct) of de slokdarm (wel verdund!) en verlaten het door de huid, de urine of de ontlasting. Bij zwangerschap, baby’s en kinderen kunnen niet alle oliën gebruikt worden. Ook kan men op sommige oliën allergisch reageren. Raadpleeg hiervoor altijd een gediplomeerde aromatherapeut.

Naar boven

Bron afbeelding: Voetreflex.be

Op elke voet heb je als het ware een plattegrond van je lichaam. De zenuwuiteinden (ongeveer 30.000 per voet) op en onder onze voeten (reflexzones, overigens ook in de handen en oren) staan via een fijn netwerk van energiezones in verbinding met specifieke organen en lichaamsfuncties. Om die reden worden de voeten wel de spiegels van ons lichaam genoemd. Als de energie tussen de reflexpunten en de corresponderende organen niet optimaal stroomt, kun je lichamelijke klachten krijgen. Door daar druk op uit te oefenen (bijvoorbeeld door massage met de duim), gaat de energie weer beter door het lichaam stromen en worden bepaalde blokkades opgeheven. Met een behandeling zet je zo een proces van zelfgenezing in gang. Voetreflexologie is gebaseerd op de holistische visie dat er een samenhang is tussen lichaam en geest, de totale mens ('holos' betekent geheel). Voetreflexologie kan een waardevolle aanvulling zijn op een reguliere behandeling, omdat het herstel bij ziekte kan versnellen, en pijnverlichtend en ontspannend werkt.

Voor meer informatie: Vereniging van Nederlandse reflexzone therapeuten

Naar boven

Een kinesioloog gaat ervan uit dat elk orgaan is verbonden met een spier of spiergroep. Door die spier te manipuleren, wordt ook het orgaan beïnvloed. Daarnaast staan de spieren in verbinding met de energiestromen in het lichaam, meridianen genoemd. Ook die stromen zijn via de spieren te beïnvloeden. Door zachte druk op een spier uit te oefenen en te voelen hoe deze reageert, wordt in beeld gebracht waar blokkades en onbalans ons lichaam verstoren. Ook de spijsvertering- en stofwisselingsorganen, alsmede het hormonale klierstelsel, staan via aan- en afvoerende zenuwbanen in directe verbinding met de hersenen. Een stoornis in deze inwendige organen zal zich mededelen aan de hersenen, die op hun beurt een gestoorde impuls doorgeven aan de spieren. Zo kun je via specifieke spiertesten de kwaliteit van het in balans zijn van spijsverteringsorganen en het hormonale klierstelsel meten. Met behulp van spiertests worden spierzwakten en energieblokkades opgespoord, waarna ze gecorrigeerd worden met verschillende technieken: Acupressuurpunten (deze punten worden alleen vastgehouden, er wordt niet met naalden gewerkt), Neurolymfatische reflexpunten (helpt in het lichaam de lymfestroom te activeren waar deze is geblokkeerd), Neurovasculaire aanrakingspunten (deze punten zorgen ervoor dat de bloedtoevoer naar spieren en organen verbeterd), Meridianen (zijn energiebanen die organen met elkaar verbinden en hun energie door het hele lichaam verspreiden), Aanhechting en oorsprong van de spier (door deze te masseren, activeren we de spier), Stressrelease (oude ervaringen kunnen nog steeds spanningen geven, zelfs als ze jaren geleden gebeurd zijn. In dat geval kan met stressrelease gewerkt worden om de stress van die bepaalde gebeurtenis te verminderen).

Voor meer informatie: Stichting Kinesiologie Netwerk Nederland

Naar boven

Orthomoleculaire geneeskunde

Orthomoleculaire geneeskunde (ook wel orthomoleculaire therapie) is een alternatieve geneeswijze waarbij voeding de basis is. De wetenschap dat voeding een geneeskrachtige werking kan hebben stamt al van eeuwen geleden. Zo noemt Hippocrates (460-377 v Chr.) meerdere malen de geneeskrachtige werking van voeding en hanteert Maimonides (1135-1204) de stelling dat: 'geen enkele ziekte die door dieet kan worden genezen, met andere middelen dient te worden behandeld'. Orthomoleculaire geneeskunde dateert uit de jaren '50. Enkele Amerikaanse psychiaters probeerden hun patiënten te behandelen met hoge doses vitamine B3. De term 'orthomoleculair' werd voor het eerst gebruikt in 1968, door prominente scheikundige en Nobelprijswinnaar Linus Pauling.

De term "orthos" komt uit het Grieks en betekent: "juist", "recht" of "gezond". "Moleculair" staat voor molecuul. De term "orthomoleculair" verwoordt dus de gedachte dat in de orthomoleculaire geneeskunde gebruik gemaakt wordt van zogenoemde "optimale" concentraties voedingsstoffen, zoals vitamines, mineralen, enzymen, aminozuren, glyconutrienten en essentiële vetzuren, stoffen die van nature ook in het lichaam aanwezig zijn. In de orthomoleculaire leer streeft men er naar met stoffen te werken die het lichaam zonder schade kan gebruiken en verwerken zodat het zichzelf in een goede conditie kan brengen en houden. Voeding geldt hierbij als basis. Daarnaast kan het nodig zijn om de voeding aan te vullen met supplementen. Orthomoleculaire artsen en therapeuten combineren deze therapie vaak met andere alternatieve geneeswijzen, ook kan orthomoleculaire geneeskunde in het algemeen goed gecombineerd worden met reguliere behandelingen. Soms kunnen orthomoleculaire middelen en reguliere medicijnen elkaars werking beïnvloeden. Het is daarom van belang dat een arts, apotheker of therapeut er
van op de hoogte is wat je gebruikt.

Voor meer informatie:
Maatschappij ter Bevordering van de Orthomoleculaire Geneeskunde

Naar boven  

mesologie

Mesologie: "logie" komt van logos = kennis/weten en "meso" betekent midden. Het begrip Mesologie is afgeleid van het woord 'mesoderm'. Uit het mesoderm ontwikkelen zich bindweefsel, de bloedvaten, de ruimte tussen de cellen en de weefsels voor de afweer van het menselijk lichaam. In het mesoderm vindt de reactie van de mens op een prikkel plaats. Deze prikkel kan zowel van buitenaf als van binnenuit komen. Volgens de Mesologie is de reactie op de prikkel bepalend voor het evenwicht in het menselijk functioneren. Wanneer de reactie verstoord is, kan er een (chronische) ziekte ontstaan, wat bij iedereen in diverse klachten tot uiting kan komen. Mesologisch onderzoek en behandeling zijn voornamelijk op het mesoderm gericht.

Mesologie probeert een brug te slaan tussen de Alternatieve en de Reguliere Geneeswijzen en neemt daardoor een centrale plaats tussen deze 2 geneeswijzen in.  De academische kennis uit de reguliere geneeskunde wordt gekoppeld aan de inzichten uit de alternatieve geneeswijzen. Uit beide richtingen worden de goede en zinvolle aspecten gebruikt en samengevoegd. Mesologie maakt hierbij gebruik van kennis van de: Reguliere Geneeskunde,  Psychologie en Filosofie, Fytotherapie (kruidenleer), de Traditionele Chinese Geneeswijze (TCG), Ayurveda, de Orthomoleculaire Geneeskunde, Homeopathie en de Electro Fysiologische Diagnostiek (EFD). Met het laatste worden 80 tot 100 acupunctuurpunten op handen en voeten gemeten die in directe relatie staan met weefsels en delen van organen. De meetwaarden geven een beeld van het menselijk functioneren. Aan de hand van het totaalbeeld dat uit het onderzoek naar voren komt, worden de middelen uitgezocht en gecontroleerd met de EFD. De acupunctuurpunten reageren op elke vorm van medicatie. Op deze wijze kan men met behulp van de EFD meting zien welk middel een positieve invloed heeft. Indien nodig wordt er verwezen naar een arts of specialist. De mesoloog behandelt voornamelijk mensen met chronische klachten.

Bron afbeelding: Praxis Quell 

Voor het maken van afspraken is geen verwijzing van een huisarts noodzakelijk. Er wordt wel geadviseerd om de huisarts of een behandeld specialist op de hoogte te stellen. Er wordt gestreefd naar een goede samenwerking met artsen, specialisten, en/of andere disciplines in de gezondheidszorg. De mesoloog heeft aan de Academie voor Mesologie een opleiding gevolgd (dit is een opleiding op HBO niveau waarin zowel reguliere als alternatieve geneeskunde wordt behandeld). Mesologie is een beschermd beroep en de Mesoloog dient zich regelmatig bij te scholen.

 Voor meer informatie: Nederlande vereniging voor Mesologen
en Academie voor Mesologie

Naar boven 

Chinese geneeswijzen

Acupunctuur

Acupunctuur is afgeleid van de Latijnse woorden acus = naald en pungere = steken, ofwel "naaldensteek". Het is een onderdeel van een behandelmethode die stamt uit de traditionele Chinese geneeskunde en wordt in de westers georiënteerde samenleving gezien als alternatieve geneeswijze. Hierbij worden naalden op zogenaamde acupunctuurpunten in het lichaam gestoken. De methode bestaat al meer dan 3500 jaar en is nauw verbonden met Chinese filosofie. Maar niet alleen in China, ook in Egypte, Japan, India, Tibet, en zelfs bij de Eskimo's werd acupunctuur lang geleden al toegepast. Sinds de bronstijd worden metalen naalden gebruikt. Voor die tijd gebruikte men naalden van steen.

Het is gebaseerd op de filosofie van yin en yang, in de acupunctuur heeft een gezond mens harmonie tussen yin en yang. Verstoring van dit evenwicht kan klachten veroorzaken. Het Yin en Yang teken staan voor twee tegengestelde krachten. Volgens de traditionele Chinese wereldbeschouwing bestaat het universum uit een kringloop van (levens)energie, Qi of Chi genaamd (spreek uit 'Tsjie'). Deze energie heeft een negatieve, donkere, schaduwkant (Yin) en een positieve, lichte, zonnige component (Yang). Alles om ons heen, de dingen, onze gedachten en onze gevoelens zijn het resultaat van de wisselwerking van Yin en Yang. De witte stip in het zwarte deel van het Yin-Yang teken en de zwarte stip in het witte deel geven aan dat iets nooit helemaal Yin of helemaal Yang is. Er is een drang om elkaar aan te vullen en te zoeken naar evenwicht.

Volgens de acupunctuur lopen er onder het huidoppervlak van ons lichaam banen waarlangs de yin- en yang energie stroomt: de meridianen. Deze meridianen (er zijn 12 hoofdkanalen) corresponderen met verschillende organen en lichaamsdelen. In een gezond lichaam stroomt de energie zonder opstoppingen, als een rivier die
z'n weg vindt naar zee en is er voldoende energie op de juiste plaatsen aanwezig. Als de acupuncturist heeft vastgesteld waar in het lichaam zich blokkades bevinden, zal hij op zorgvuldig gekozen punten roestvrijstalen, steriele naaldjes plaatsen, zodanig dat de energiestroom wordt gestimuleerd, dan wel afgeremd. Als de naald op het juiste punt is aangebracht en precies op de juiste diepte zit, wekt de acupuncturist het Qi-gevoel op. Dit uit zich in een tintelend gevoel dat lijkt op een elektrisch schokje. Het in balans brengen van de energiestroom stimuleert het zelfgenezend vermogen van het lichaam. 

Kruidentherapie 

Kruiden worden al duizenden jaren toegepast om hun medicinale werking. In China zijn deze kruiden voor het eerst beschreven door Shen Nong in de 1e eeuw voor Chr. Alle huidige werken zoals boeken zijn hierop gebaseerd. In China is kruidengeneeskunde het belangrijkste deel van de Traditionele Chinese Geneeswijze. In het westen is acupunctuur het meest bekende onderdeel van deze Geneeswijze. De traditionele Chinese kruidentherapie gebruikt substanties van plantaardige, minerale en dierlijke oorsprong. Chinese kruidenpreparaten komen voor in ruwe vorm, poedervorm, pillen en decocties. Door het samenvoegen van verschillende kruiden kan een kruidenformule (preparaat) worden samengesteld, die precies op de persoon is afgestemd. Zo krijgen mensen met een maagzweer bij de Westerse geneeskunde allemaal hetzelfde medicijn. In de traditionele Chinese geneeswijze krijgen zij ieder een ander medicijn. De echt klassieke kruidenformules zijn inmiddels al 1700 jaar oud en dus ook uitgebreid getest. Het voorschrijven van een juist kruidenrecept vereist een hoge deskundigheid.

Naar boven

Naar boven

TuiNa

TuiNa (spreek je uit als Twee Na) betekend letterlijk duwen (Tui) en vastpakken (Na) en is een Chinese manuele therapie. TuiNa maakt gebruik van een grote variatie massagetechnieken die al meer dan 2000 jaar in China worden gebruikt en zich inmiddels over de gehele wereld hebben verspreid. TuiNa kan worden gebruikt voor ontspanning, maar tevens voor het behandelen en voorkomen van klachten (zowel aan het bewegingsapparaat als meer interne klachten). Daarom wordt TuiNa ook wel omschreven als Chinese Medische Massage. TuiNa werkt net als de andere vormen van de Traditionele Chinese Geneeskunst met de energiestroom Qi. TuiNa heeft een eigen theorie met specifieke manuele technieken. Tegenwoordig heeft bijna elk Chinees ziekenhuis zijn eigen TuiNa afdeling. TuiNa is erkend door de Wereld Gezondheidsorganisatie als een specifieke richting binnen de Traditionele Chinese Geneeskunde. Het is een erg goede combinatie gebleken met acupunctuur, omdat
het elkaar versterkt.