Persoonlijke ervaringen geschiedenis en een stoma - 36 jaar een ileostoma
Persoonlijke verhalen
Inhoudsopgave
Persoonlijke ervaringen geschiedenis en een stoma
Hans - vanaf 1957 een stoma
Ben - vanaf 1981 een stoma
Alle pagina's

 

Ben – 74 jaar - een ileostoma


"Mijn naam is Ben, geboren op 15-10-43 te Scheveningen, dus 74 jaar. De stoma kreeg ik eind januari 1981.

Omstreeks 1976 zag ik bloed bij mijn ontlasting. Ik werkte toen bij GGD met de ontsmettingsdienst en reed weleens met een dokter als bestuurder van de arts en vroeg toen of het kwaadaardig kon, zijn woord was nee.

In december 1979 moest ik in Lyenburg ziekenhuis een astronauten kuur doen, dat heeft 25 weken geduurd. Eind november liet ik alles lopen en werd niet eerder opgenomen dan op eind januari 1981, ik was 25 kg afgevallen. Er werden nog twee weken overlegt dat ik nog te jong was, maar het werd toch maar gedaan.

De operatie in 1981 heeft toen flink wat met mijn lichaam. Toen ik eindelijk naar huis mocht kon ik moeilijk lopen, het heeft nog lang geduurd voordat ik weer kon wandelen. Daarna heb ik nog meerdere keren voor de stoma in het ziekenhuis gelegen.

Er werd nogal naar je gekeken als er een luchtje was. Dat was niet leuk voor een stomapatiënt, want als ik wat rook dan was men daar zeker alert er op. Er was in die tijd geen stomaverpleegkundige dus was je verpleger(ster) bezig met je stoma. De eerste keer was het een verpleger die mij verzorgde, een zuster die mij zag stumperen zei dat wat ik aan het doen was niet goed is. Dus zij deed het voor en dat doe ik nu nog steeds.

Er was in die tijd ook geen voorlichting, dus alles zelf uit moeten uitvinden. Ik heb niets gemist ik, ik deed alles zelf want toen waren er weinig mensen die je wat konden vertellen.

Ik weet wel dat er veel veranderd is. Ik ben 2 of 3 keer bij een stomaverpleegkundige geweest en verder niet, dat waren twee aardige verpleegkundigen maar ik doe liever alles zelf.

De stomahulpmiddelen, de eerste die ik in het ziekenhuis kreeg was een puntzak. Dat was niet erg naar mijn zin! Later kreeg ik een ander zakje van de verpleegster die er net zo uitzag als ik nu heb. Er was wel keuze maar niet zoveel als nu, ik denk dat er maar ongeveer 8 verschillende zakjes waren. En daar was je ook blij mee. Volgens mij waren er niet veel verschillende leveranciers.

Hoewel er enorm veel soorten zijn bijgekomen gebruik ik nog steeds het materiaal van toen. Als ik nieuw materiaal zag die ik goed vond nam ik een proefpakket. Ik heb wel dingen uitgetest, drie keer, maar na een paar dagen ging het toch niet naar mijn zin en heb ik weer mijn eigen zakjes weer gebruikt.

De accessoires waren er bij mijn weten nog niet. Later wel, ik heb ze nu in de kast liggen. Als ik last heb van mijn huid smeer ik het in met een zalfje, en een huidbeschermende laag.

In het verleden kwam ik 1 of 2 keer per jaar in het ziekenhuis met materiaal aan en kon je zien of er wat bij was voor je, de voorlichting was goed. De vergoeding werd betaald door de verzekering die ik had.

Ik wil nog altijd alles zelf doen, zo eigenwijs blijf ik ;)"

 

<- Terug

 



Laatst aangepast op maandag 19 maart 2018 16:35
 
Terug naar boven

twitter

Linkedinfacebook

Youtubeemail