Persoonlijke ervaringen met het herstellen na de operatie
Persoonlijke verhalen
Inhoudsopgave
Persoonlijke ervaringen met het herstellen na de operatie
Han - Aanleg colostoma
Linda - behandeling littekenweefsel
Alle pagina's
Pin It

 

Positieve ervaringen met oedeemtherapie

Antje – 61 jaar - 2 jaar een ileostoma door STC (inmiddels opgeheven)

 

"Ik had al jaren periodes van steeds frequenter voorkomende darmklachten: obstipatie afgewisseld met diarree. Dacht altijd aan PDS maar achteraf waarschijnlijk diverticulitis. Voorjaar 2014 werd ik erg ziek met koortsaanvallen en buikpijn. In juni kreeg ik een opname in het ziekenhuis voor twee weken. Ik was een dag thuis en drie dagen later in juli 2014 werd ik met spoed geopereerd vanwege een ernstige dikke darm ontsteking (sigmoïd) en een (goedaardig) abces in mijn bekkenbodem. Het slagveld van een groot gebied bestaand uit geïnfecteerd, fibrotisch weefsel overziend door de artsen, werd tijdens de operatie besloten om alleen een dikkedarmstoma aan te leggen en de buik rust te geven met behulp van antibiotica. En voor wat betreft mijzelf om ook weer op krachten te komen voor de gecompliceerde vervolgoperatie een half jaar later.

Naast de heerlijke rust die terugkeerde ín mijn buik was er ook het best lastige gegeven van een zakje óp mijn buik, waar nu mijn ontlasting in stroomde. Te pas en te onpas en soms ernaast (met name in het begin), het goed leren aanbrengen, stoma reinigen, je ongelukkig voelen (bang dat ze je ruiken of je je ergens moeten verschonen en wat doe je dan met het zakje met inhoud?), de juiste kleding om je zekerheid te verschaffen etc. Al vrij snel, misschien 1,5 maand later, na het besef dat ik gewoon nog leefde en wel zonder pijn (hoe chill is dat!) merkte ik dat ik handiger werd in het omgaan met mijn stoma en zekerder werd, vooral buitenshuis. Ik had een eendelig zakjessysteem en dat werkte. Acceptatie volgde.

Februari 2015 de vervolgoperatie; twee buikchirurgen, gynaecoloog, uroloog , 5 liter bloed en 6 uren later ontwaakte ik op IC. Zieke stuk dikke darm was verwijderd evenals aangetaste organen als eierstok, blinde darm, stukje dunne darm… 1,5 week daarna nog een operatie wegens ontsteking van de wond.

Juli 2015 de hersteloperatie. Weer terug naar ‘normaal’ poepen. De darmen blijven kwetsbaar. Frequent moeten ontlasten (1x per3 uur) met veel aandrang bleef een dingetje. Veel moeheid. Ook mijn buik met littekens was opgezet en hard. Stoelgang en alles erom toe beheerste veel mijn dagelijks functioneren. Naast de voedingssupplementen waaronder colostrum (darmwerking, immuunsysteem, spierkracht) en probiotica, kwam ik ook in december 2016 via advies van mijn masseuse terecht bij oedeemtherapie volgens fascia, gegeven door een fysiotherapeute. Aanvankelijke was ik scepsis maar al na de eerste keer verrast door het resultaat. Een gevoel van rust in mijn buik, ook ’s nachts. De darmstress is gezakt en ik heb minder aandrang. Hoewel nog steeds frequent ontlasting is deze qua consistentie steviger. Ook psychisch ben ik er niet meer zo mee bezig. Na zeven behandelingen stel ik vast dat ik meer energie heb, mij frisser voel, steviger in mijzelf en fitter. En de littekens zowel stoma als operatie, zijn veel zachter, soepeler. De hele buik is soepeler, minder spanning, ademt meer mee. Algehele opleving kan ik wel stellen.

De fascia techniek is gericht op het losmaken van verklevingen in de huidlagen en littekenweefsel, ontstaan door operaties of bestraling. Door het losmaken wordt de doorbloeding verbeterd, lymfesysteem geactiveerd tot het loslaten van afvalstoffen etc. Mijn fysiotherapeute behandelt ook veel stomadragers. Het valt onder fysiotherapie en wordt vergoed.

Door mijn positieve ervaring vind ik dat deze fysieke aanpak echt meer aandacht verdient van onder andere stomaverpleegkundigen, chirurgen en (huis)artsen. Het gaat om littekenweefsel en verklevingen dat na welke operatie in welk gebied dan ook ontstaat en klachten kan geven.

Gedurende mijn proces had ik veel behoefte aan ervaringen van andere mensen en dit heb ik gelukkig bij ‘Stomaatje’ gevonden. Het heeft mij geïnspireerd mij te verzoenen met mijn ‘lot’. Diep onder de indruk ben ik door de verhalen en de moed van vaak jonge mensen met hun heftige, complexe ziekteprocessen/operaties. Ingrijpend voor hun leven en beperkingen die ze hierin hebben te accepteren. Respect."

 

<- Terug

 

 


 

De ervaringen van Han met het herstel na endeldarmkanker

Han – 76 jaar - colostoma

 

"Op 17 februari 2017 ben ik geopereerd aan endeldarmkanker en heb ik een stoma gekregen. Dit was niet mijn eerste operatie, in 2016 heb ik een TEM-operatie gehad om een poliep te verwijderen. Ik heb mij voorbereid door internet, gesprekken met de chirurg en stomazorg. Van tevoren werd er weinig verteld over eventuele complicaties want de ingreep was onvermijdelijk. Ik had vertrouwen in de specialist maar was wel nerveus.

De operatie was een langdurige ingreep maar succesvol. De periode in het ziekenhuis ging voorspoedig en er was zorgzaam personeel. Vanaf dag 1 was ik snel ter been en de stoma behoefde weinig zorg, het was voornamelijk wondzorg. Het lopen en eten ging goed. De stoma zelf kwam met hulp op de vierde dag op gang. Na 4 dagen mocht ik naar huis. De ziekenhuisperiode viel mij mee, de begeleiding was voortreffelijk!

Met hulp van de thuiszorg ging ik naar huis. De eerste weken/ maanden gingen zoals voorspeld. Ik heb bewust rust genomen om aan de nieuwe situatie te wennen en geleidelijk alle activiteiten weer opgepakt. Mijn goede conditie vooraf kwam nu goed van pas. De operatiewond herstelde zich snel. Het zitvlak was wel circa 2 maanden pijnlijk. Na 2 maanden traden er verklevingen op van de litteken rand die gelukkig geen pijn veroorzaakten. Ik voelde mij fit en ik ging weer fietsen. Na 3 maanden pakte ik het tennissen weer op. De omgang met de stoma lukt goed. Eerst assisteerde mijn echtgenote mij en na 1 maand deed ik het geheel zelfstandig.

Nu in mijn dagelijks leven sta ik een uurtje eerder op bij activiteiten in de ochtend zoals bridgen, tennissen, de leesclub etc zodat ik tijdig het stomazakje kan wisselen.

Op dit moment heb ik sinds 6 weken hinder van een perianale breuk, waarschijnlijk het gevolg van een scheur in het matje dat bij de operatie ter versteviging van de bekkenbodem is aangebracht. Ik heb hier tot nu toe alleen met stomazorg contact over gehad. Binnenkort overleg met de chirurg over de behandelmogelijkheden.

Mijn tip voor andere aanstaande stomadragers is nuchter de situatie met de medici en achterban onder ogen zien. En heb vertrouwen in de afloop. De rest is kwestie van geluk en pech."

 

<- Terug

 

 


 

Ervaringsverhaal van Linda over de behandeling van littekenweefsel na een operatie 

Mei 2019 – Linda – ileostoma door obstipatie

 

"Mijn verhaal begint in 2016. Ik had toen erg veel last van obstipatie. Ook had ik altijd buikpijn, een dikke buik, last van vermoeidheid en geen eetlust. Het was een zware tijd maar ik probeerde er het beste van te maken. Doordat ik voortdurend verstopt zat heb ik veel ziekenhuisopnames meegemaakt om de darmen leeg te spoelen. De vele opnames hadden een grote impact op me. Je wordt gespoeld en vervolgens met een verhoogde dosis laxeer-medicijnen weer naar huis gestuurd. Uiteindelijk heb ik toen gekozen voor een tijdelijk stoma.


Na de aanleg van mijn stoma en het verwijderen van mijn dikke darm op 2 januari 2017 ging het langzaamaan beter. Helaas had ik wel de pech dat ik een ernstige complicatie opliep, tijdens de operatie is mijn twaalfvingerige darm geraakt. Hier ben ik heel ziek van geweest. Ik heb uiteindelijk 3 maanden in het ziekenhuis gelegen waarvan 7 weken in Maastricht. Zonder die hulp van Maastricht had ik het waarschijnlijk niet gehaald.


Met mijn vriend en vader kan ik er goed over praten. Ook een goede collega heeft geregeld een luisterend oor als ik dat even nodig heb.


De informatievoorziening vooraf liet nogal te wensen over. Omdat het een tijdelijk stoma zou worden kreeg ik niet heel veel informatie. Na een telefoontje dat ik graag meer informatie wilde kreeg ik een afspraak bij de stomaverpleegkundige. Daar was de voorlichting wel goed.


Ook de nazorg liet te wensen over. Op mijn herhaalde vraag of er wat aan de littekens te doen was kreeg ik telkens "nee" te horen of "ik kan je doorsturen naar een plastisch chirurg". Echter, toen ik kortgeleden een huidtherapeut bezocht bleken er wel degelijk mogelijkheden te zijn om mijn littekens en vochtophopingen te behandelen.


Ik ben naar de huidtherapeut gegaan omdat vaak pijn had aan het litteken in het midden van mijn buik. Dit blijkt de neiging te hebben om te krimpen wat heel pijnlijk is. Ik heb voor deze diepe massage gekozen omdat ik heel stijf ben en geregeld veel pijn heb. Doordat ze het littekens soepel houden is bij mij de pijn eigenlijk zo goed als weg.


Op dit moment worden mijn littekens behandeld met speciale littekenmassage en met een LPG apparaat. Dit is een intensieve bindweefselmassage waardoor het litteken zich opnieuw kan gaan herstellen. Ze gebruiken een LPG apparaat, dit kun je vergelijken met een soort stofzuiger. Het zuigt je huid een soort van op, masseert het en laat het weer los. Hierdoor komen ze dieper en wordt het litteken nog soepeler. Het voordeel van dit apparaat is dat het dieper komt als gewone bindweefsel massage. Dit apparaat is ontwikkeld door iemand die zelf een brandwond had.


Na de behandelingen merk ik meteen dat mijn pijn weg is en het litteken niet meer trekt. Mijn stomazakje tillen ze soms een beetje op om bij het litteken te komen maar echt in de weg zit het niet. Door dat ze de LPG inzetten werkt het ook voor mijn oedeem vocht en schijnt het ook te helpen bij verklevingen.


Ik krijg deze behandeling nu twee keer per week. Ik doe dit nog maar kort maar het lijkt goed te werken. En ze gaan nog met een dermapen aan de slag maar hoe dat precies werkt weet ik nog niet. Alles in totaal kan wel meer dan een jaar gaan duren. Mijn eerste aanvraag voor chronische indicatie zodat ik het vergoed krijg was helaas afgewezen. Ze hebben een nieuwe poging gedaan met een verwijsbrief van de chirurg erbij en nu is het gelukt om dit erdoor te krijgen voor 2 jaar. 


Mijn tip: luister naar je lichaam en blijf vooral proberen om oplossingen te zoeken. Als ik het ziekenhuis had geloofd zou er geen oplossing voor mijn littekens zijn geweest. Zij gaven me informatie die achteraf niet juist bleek te zijn."

 

<- Terug

 

 

Pin It
Laatst aangepast op dinsdag 28 mei 2019 17:00
 
Terug naar boven

twitter

Linkedinfacebook

Youtubeemail