
Al 17 jaar regelmatig pijn
George (55 jaar): Ik heb vaak last van mijn darmen, al zo’n 17 jaar. Het is een jaarlijks terugkerend verhaal. Meestal kon ik het qua pijn wel aan. Pijnstilling, goed kalm houden en veel drinken, dan zakt het wel weg. Maar de laatste keer was de pijn echt ondraaglijk, dat had ik in mijn leven nog nooit meegemaakt.
Morfine
Ik ging naar de huisartsenpost en daar werd ik opgenomen ter observatie. Ik bleek een CRP-waarde te hebben van boven de 150. Dat duidt op een enorme ontsteking. De pijn was zo erg dat de verpleegster mij morfine heeft gegeven tegen de pijn. De arts vond het voor de juiste diagnose belangrijk dat er een coloscopie gemaakt zou worden. De afspraak was snel gemaakt en twee weken later was het zover.
Preppen met Movicol
Als voorbereiding op een coloscopie moeten je darmen zo leeg mogelijk zijn. Daarom kreeg ik Movicol-poederzakjes. Die los je op in water en moet je binnen korte tijd opdrinken. Het zorgt ervoor dat je ontlasting zacht wordt. Hiermee begon ik twee dagen van tevoren, één zakje per dag. Op de derde dag moest ik naar het ziekenhuis, nuchter. Op de afdeling werd ik hartelijk ontvangen. Ik mocht me uitkleden en op een bed gaan liggen. Daarna bracht de verpleegkundige een infuusnaald in, dit is voor het roesje dat je krijgt tijdens het onderzoek. Vervolgens ben ik naar de onderzoekskamer gebracht. Daar aangekomen weet ik eigenlijk niks meer.
Geen nawerkingen
Tijdens het onderzoek wordt er van achter een camera ingebracht, waarmee ze in je darm kunnen kijken. Het roesje werkte goed, ik heb geen herinnering aan het onderzoek. Erna voelde ik me prima. Al snel kreeg ik iets kleins te eten en wat te drinken. Verder zijn er geen bijzondere dingen gedaan tijdens het onderzoek of vlak erna. De uitslag zou ik later krijgen, tijdens een gesprek met de specialist. Ik mocht meteen naar huis en heb ook geen last gehad van nawerkingen, ik voelde me prima de dagen erna.
‘Het is diverticulitis’
Toen ik terugkwam voor het gesprek met de specialist, vertelde hij me dat er duidelijk diverticulitis aanwezig is in mijn darm. Er waren geen aanwezige ontstekingen te zien. Logisch, want er zat meer dan twee weken plus een antibioticakuur tussen de huisartsenpost-opname en de coloscopie. Ik drong er tijdens dit gesprek op aan om het aangetaste stuk darm te verwijderen. Ik loop al 17 jaar met pijn tenslotte.
Opereren of niet?
De specialist raadde aan om het toch nog aan te kijken. Er zitten toch ook risico’s aan zo’n operatie, soms kan er bijvoorbeeld naadlekkage ontstaan waar de darm weer aan elkaar genaaid wordt. Bovendien had ik op het moment van het gesprek over de uitslag geen last. Ook zag hij op de video geen aanleiding. Maar als ik echt wilde, dan zou hij wel opereren.
De volgende keer…
Ik ben naar huis gegaan met dat gegeven en heb besloten om -nog- geen operatie te doen. Wel heb ik mij voorgenomen: de volgende keer dat er klachten komen gaat het er uit. Het altijd hebben van buikpijn en een opgeblazen buik met lucht is geen feestje. En het wordt ook steeds erger, de buikpijn sluimert continu op de achtergrond.
Mijn tip aan anderen
Ik zou vooral iedereen op het hart willen drukken om je niet met het spreekwoordelijke kluitje in het riet te laten sturen.




