Een bezoek aan de arts kan spannend zijn. Wat gebeurt er tijdens zo’n afspraak? Welke onderzoeken kun je verwachten? En wat betekenen die precies? Op deze pagina leggen we stap voor stap uit wat een intakegesprek, lichamelijk onderzoek en eventueel rectaal onderzoek (toucheren) inhouden. Zo weet je beter wat je kunt verwachten en kun je goed voorbereid naar je afspraak gaan. Neem, als je dat prettig vindt, iemand mee.
Intakegesprek
Als je bij een nieuwe arts op bezoek komt, volgt er eerst een intakegesprek waarin de arts of coassistent door middel van gerichte vragen jouw ziektegeschiedenis en omstandigheden met je doorneemt. Deze methode wordt de anamnese genoemd. Daarna volgt er het lichamelijk onderzoek.
Handig om mee te nemen naar een afspraak:
- Vragen die je aan de arts wilt stellen
- Overzicht van je medicatie
- Opsomming van je klachten
- Eventuele stomaproblemen (lekkage, huidproblemen, high output)
- Extra stomamateriaal
Lichamelijk onderzoek
Eén van de eerste onderzoeken is meestal het lichamelijk onderzoek (klinisch onderzoek). Dit is een algemeen onderzoek van o.a. je hart, longen en bloeddruk. Afhankelijk van je klachten wordt er ook naar andere dingen gekeken. Door bijvoorbeeld het kijken (inspectie), beluisteren met de stethoscoop naar bijvoorbeeld darmgeluiden (auscultatie), bekloppen (palpatie) en voelen (percussie) van de buik, kan de arts aanwijzingen krijgen over de aard van de ziekte.
Bij klachten rond de darm of stoma kan de arts naast het lichamelijk onderzoek ook vervolgonderzoek aanvragen, zoals bloedonderzoek, een kijkonderzoek van de darm (coloscopie) of beeldvorming (echo, CT-scan).
Toucheren
Als de klachten daartoe aanleiding geven, zal de arts een rectaal onderzoek bij je doen (toucheren of palpatio per anum). Dan onderzoekt de arts met een of twee vingers de anus en het laatste deel van de dikke darm. Dit onderzoek wordt niet bij iedereen gedaan, alleen als de klachten daar aanleiding toe geven (buikpijn, bloed bij de ontlasting, veranderde stoelgang, verdenking prostaatproblemen, enz.).
Hierdoor krijgt de arts meer informatie over:
- de toestand van de sluitspier
- de aard van de ontlasting
- de eventuele aanwezigheid van poliepen (goedaardige gezwelletjes aan de binnenkant van de darm). Niet alle poliepen zijn met de vinger te voelen; kleinere en hoger gelegen poliepen zie je pas met een scopie (coloscopie/sigmoïdoscopie)
- prostaatonderzoek bij de man
Dit onderzoek is natuurlijk niet zo prettig, maar het is gewoonlijk niet pijnlijk. De arts gebruikt hierbij altijd een handschoen en glijmiddel en het onderzoek duurt meestal maar een paar minuten.
