Ron schreef zijn ervaringsverhaal in de periode kort na de aanleg van zijn ileostoma in 2013. Hij vertelt hoe hij de operatie, pijnbestrijding en eerste periode van herstel thuis beleefde.
Na jaren van pijn door verklevingen
Ron (49 jaar), sinds 2013 een ileostoma: Na een blindedarmoperatie, zo'n dertig jaar geleden, ontstonden er veel verklevingen in mijn buik. Daar kreeg ik veel pijn door. De verklevingen zijn drie keer losgemaakt, waardoor de pijn tijdelijk wat minder werd. Maar door de verklevingen raakte mijn dikke darm zo ingeklemd dat de ontlasting regelmatig vastliep. Dat veroorzaakte veel pijn en leidde ook twee keer tot een ileus (darmblokkade).
Voorbereiden op een ileostoma
En dus moest er iets gebeuren: ik zou een ileostoma krijgen. Om me voor te bereiden heb ik voor de operatie geoefend met een nepstoma op mijn buik. In het ziekenhuis vertelden ze dat ze uitgingen van een standaard buikoperatie. Ik zag er als een berg tegenop!
Op 2 oktober moest ik ’s morgens om half negen aanwezig zijn. Na het omkleden werd ik meteen naar de voorbereidingskamer gereden. De verpleegkundige vertelde over het prikken van de rugkatheter en ook dat ik van tevoren een kalmerend middel zou krijgen. Waarvoor ik dat kreeg weet ik niet, want ik was al rustig genoeg, vond ik.
Wakker worden met veel pijn
Er werd een infuus aangelegd en het kalmerende middel werd ingespoten. Vanaf dat moment ging het licht uit.
Na de operatie vertelde de chirurg dat het toch een grote buikoperatie was geworden. Door de vele verklevingen had de operatie drie uur geduurd. Van de uitslaapkamer weet ik niet veel meer, behalve dat ik veel pijn had. Blijkbaar zat de katheter via de ruggenprik niet goed.
Op zoek naar goede pijnbestrijding
Alleen de linkerkant van mijn lichaam was verdoofd, dus ik had veel pijn bij de stoma. Toen ik onder de dekens keek zag ik dat de operatiewond erg bloederig en opgezwollen was. De rest van de dag en avond zijn ze bezig geweest met de pijnbestrijding en is uiteindelijk de rugkatheter eruit gehaald en een morfinepomp op mijn infuus aangesloten. Toen dit ook niet voldoende werkte is er besloten de morfine te combineren met Ketanest. Dit middel versterkt de werking van de morfine zodat je niet teveel morfine binnenkrijgt.
Bijwerkingen van de medicatie
Na het starten met Ketanest kreeg ik veel klachten. Ik kreeg angstaanvallen, hallucineerde en kon niet meer goed praten en zien. Je raadt het al: bij mij ging dat dus niet zo goed. Ik heb meerdere keren in vier dagen naast het bed gestaan, klem tussen de slangen. Het niet goed kunnen praten en zien duurde nog langer.
Na acht dagen weer naar huis
Daarna kreeg ik voor de pijnstilling zes keer per dag Oramorph. En toen kon ik na acht dagen naar huis met morfinetabletten en paracetamol (zes keer per dag). Dat vond ik best wel snel.
Al met al vond ik de operatie tegenvallen, maar de begeleiding in het ziekenhuis was heel goed. Nu de hechtingen en de krammen eruit zijn, voelt het allemaal een stuk beter. Wel heb ik wat ontstekingen rond de stoma, maar daar helpt de stomaverpleegkundige me bij.
Thuis verder herstellen
De eerste paar dagen thuis vielen me zwaar. Ik kreeg wel thuishulp. Nu gaat het elke dag een beetje beter, hoewel ik nog wel steeds pijn heb en suf ben van de medicijnen. Mijn stoma slinkt al goed, maar mijn buik is nog wel gezwollen. Ik neem veel rust en probeer elke dag wat meer te bewegen en de gewone dingen te doen. Voor de stomaverzorging heb ik wat aanpassing moeten doen in huis aan bijvoorbeeld de wastafel en de spiegel.
‘In je hoofd ben je vaak al verder’
Als tip wil ik toch meegeven dat je vooral rustig aan moet beginnen met de gewone dingen te doen. In je hoofd ben je vaak al verder, terwijl je lichaam nog meer tijd nodig heeft.
Goed om te weten: Ervaringsverhalen blijven langere tijd op onze website staan. De persoonlijke situatie van de schrijver en informatie over bijvoorbeeld behandelingen, producten en zorg kunnen sinds het schrijven zijn veranderd. Houd er daarom rekening mee dat niet alle informatie in de ervaringsverhalen nog actueel hoeft te zijn.
