Uitwijken naar België
Herman (75 jaar), urinestoma: Mijn verhaal begint bijna 10 jaar geleden. Ik had al 20 jaar nierstenen en ik had contact opgenomen met het ziekenhuis in Maastricht omdat ik er weer erg last van had. Helaas kon ik daar niet op korte termijn terecht. Mijn vrouw heeft toen contact opgenomen met een ziekenhuis in België omdat wij dicht tegen de grens aan wonen. Zij kreeg rechtstreeks een arts aan de lijn en wat denk je? Dezelfde dag nog was ik welkom.
Niet alleen nierproblemen maar ook prostaatkanker
Tijdens het onderzoek werd mijn prostaat ook meegenomen. Daar werd gezien dat deze niet in orde was. Na een scan en verder onderzoek is er toen prostaatkanker geconstateerd. In 2017 heb ik daarvoor een brachytherapie ondergaan. Dat is een vorm van inwendige bestraling waarbij radioactief materiaal direct dicht bij een tumor wordt geplaatst om heel gericht kankercellen te vernietigen.
Blaasstenen en meer bestralingen
Na een tijd kreeg ik veel klachten van deze therapie omdat er enkele radioactieve deeltjes de blaas en omstreken hadden aangetast. Op de aangetaste plaats in de blaas vormde zich geen blaasweefsel meer. Daardoor kreeg ik veel blaasstenen (veroorzaakt door zouten in de urine) bij de uitgang van de blaas. Daar kwam nog eens bij dat er ook kankercellen waren gevonden in de lymfeklieren rondom de blaas en prostaat. Daar moest ik dus ook nog eens voor worden bestraald.
Eerst samen zijn en afscheid nemen
Na een aantal kleinere operaties werd besloten om na te denken over een urinestoma. Mijn vrouw had op dat moment uitgezaaide eierstokkanker en bevond zich in haar laatste levensfase. Daarom besloot ik de operatie uit te stellen. Nadat mijn vrouw in januari 2025 was overleden, heb ik de stap uiteindelijk gezet. Op 2 september 2025 ben ik geopereerd.
Goede operatie, goed herstel
De operatie is wonderbaarlijk goed gegaan. Ik heb maar tweeënhalve dag op de IC gelegen en daarna mocht ik al naar de afdeling. Weer twee dagen later kon ik mijzelf al wassen en kon ik op de gang wandelen met een flessenwagen achter mij aan. Toen was het een kwestie van verder herstellen en afwachten wanneer de drains en hechtingen eruit mochten.
Het gaat zo goed, soms wil ik zelfs teveel
Thuis gaat alles goed. Ik ben nu alles wat kan weer aan het doen, zoals autorijden, wassen, boodschappen en mijn huishoudelijk werk, want ik ben nog vitaal genoeg om nog alles zelf te doen zonder hulp. Mijn dochters moeten mij soms nog op mijn vingers tikken omdat ik soms teveel doe.
Verwonderd over mijn herstel
Het is natuurlijk nog wel wennen aan de urinestoma en nog wat zoeken naar het juiste materiaal. Daarom krijg ik in het ziekenhuis in Tongeren nog een vervolgafspraak met een deskundige over het behandelplan van de arts. Ik kan zeggen dat ik een wonderbaarlijke genezing achter de rug heb. Bovendien is mijn PSA bijna niet meer te meten, het is 0,01. PSA is Prostaat Specifiek Antigeen, dat is een eiwit dat wordt gemeten om prostaataandoeningen te controleren.
Genieten van mijn gezondheid
Ik kan een nieuwe bladzijde in mijn boek openen en weer genieten van mijn gezondheid. Er is best te leven met een stoma.
