Danny van Strien stuurde ons dit gedicht om met onze achterban te delen. Hij schrijft over het leven, verdriet en pijn, over momenten waarop het mee- of tegenzit en de hoop op wat er nog kan komen.
Ik wil leven,
want je bent er maar even.
Sta nooit stil bij een moment,
beleef het heden
en vergeet het verleden.
Wat niet is en wat niet blijft,
je krijgt nooit problemen
en bent een goed mens
als je jezelf altijd blijft
Een leven met verdriet,
wat ze je ook aandoen,
doe dat bij een ander niet.
Een leven met verdriet,
een leven met pijn,
het kan niet alleen maar
rozengeur en maneschijn zijn.
In het leven zit het mee of zit het tegen,
na de zon komt altijd regen,
er zijn vette en magere jaren.
Een leven met verdriet,
maar ooit, daar moet je in geloven,
ligt er ook iets moois voor jou in het verschiet.
Danny van Strien
