• Het klonk tijdens de operatie als muziek in m'n oren

    Ik heb al vele operaties in een lange lijst van verschillende ziekenhuizen ondergaan, maar dit was de eerste waarbij er werd gevraagd of ik rondom de operatie muziek wil luisteren door middel van een leen tablet en koptelefoon. Ja graag! Heel erg benieuwd en ook nieuwsgierig wat dat met en voor me doet!

  • Blog: De enige twee..

     

    Al 15 jaar lang zoek ik naar iemand met gelijkenissen. Die ook zijn of haar toekomst in één klap in elkaar zag storten. Die nog steeds bezig is met de complicaties van dat ene medische ‘foutje’ en die daar nog steeds de lasten van moet dragen. Naar iemand met dezelfde ervaringen, die ik 15 jaar geleden had en die ik nu nog steeds heb door de gevolgen daarvan.  

  • 18 jaar alweer!

    Hij (of zij?) is volwassen geworden, nu ik nog :P Het heeft me mijn leven weer teruggegeven, nog steeds ben ik blij met m'n zakkie. Schamen? Voor m'n stoma? Niets om me voor te schamen, het is een geweldige oplossing zodat je nog een toekomst hebt.

  • Whoei ik heb mijn streefgewicht bijna bereikt!

    In 2 maanden tijd! Ik kan het iedereen aanraden, al is er wel wat doorzettingsvermogen voor nodig en zijn er wat punten waar je rekening mee dient te houden. En ook voor je omgeving kan het zwaar zijn.

  • Loser of powervrouw?

    Doodeng vind ik het. Ik durf niet op social media te kijken. Wat voor reacties zouden er komen op dit interview van Wendy online? Wie weet vinden ze me nu wel zielig, een opgever. En is ineens het imago van positieve stomadraagster en een inspiratie voor velen totaal ineen gedonderd.

    blogloserofpowervrouw

  • De feestdagen, een (vr)eetfestijn of toch niet?

    Eten, voor veel mensen een normaal iets. Het hoort erbij, dagelijks, net als slapen en ademen. Met de feestdagen is dit zelfs een belangrijk onderdeel, een verbindende factor. Maar wat als je niet of niet goed kunt eten?

  • Leven van zakje naar zakje

    Wat als een medicijn waar je echt niet zonder kunt niet meer leverbaar is? Tegenwoordig hoor je dit vaak, te vaak. Helaas maak ik het nu ook zelf mee en voel ik hoe onzeker dit maakt, want je bent ervan afhankelijk.

     

  • Vastzitters en stilligertjes

    ´Slow Transit Constipation en CIIP zijn aandoeningen met een grote impact´ 

    Ik schrijf deze blog vanuit mijn bed, het is net over tienen in de ochtend. Buiten hoor ik de vogeltjes fluiten en ik voel dat het vandaag een warme dag gaat worden. Als je mijn verhaal niet kent zou je kunnen denken dat ik lekker lui aan het uitslapen ben. Dat ik uitgerust en volledig ontspannen van de goede nacht nog even nadommel en alvast voorgeniet van de mooie lentedag waaraan ik bijna ga beginnen maar nog heel even uitstel.

  • De beste smoes ooit! Alleen was het geen smoes...

    Terwijl ik de deur open doe zie ik een stoere man staan met een zwart schort over zijn kleding. Hij begint te praten en ja hoor, aan zijn erin gestampte verhaaltje hoor ik het al: weer een aan-de-deur-verkoper. Wekelijks komen ze wel voorbij; energiemaatschappijen, overkoepelende bedrijven van energiemaatschappijen en dakgootschoonmakers, vele dakgootschoonmakers. Maar deze is anders, met een schort zijn ze nog nooit voorbij gekomen. Dus ik geef hem even de kans voordat ik hem afkap met de zin dat ik geen interesse heb. Of een smoes, heel soms verzin ik een smoes.

  • Leuk badpak aan en gaan, geen mens die het ziet

    Er werd laatst een vraag gesteld op onze besloten Facebookgroepvan iemand die op vakantie ging en voor het eerst wilde gaan zwemmen, maar eigenlijk niet durfde en om tips vroeg. Of misschien eerder de bevestiging van lotgenoten dat je echt kunt zwemmen met een stoma.

  • Zeg nou zelf, hij oogt als mijn eigen Mc Dreamy toch?

    Geschreven mei 2016

    Dit is de 8de blog van een serie. 

    Het was een enorm spannend weekend zo net na de punctie van onze tweede ivf/icsi ronde, hopende dat we niet gebeld werden door het ziekenhuis in Brussel want dat betekende goed nieuws. En we werden de afgelopen vijf dagen niet gebeld! En dat betekent dat er tenminste één eitje bevrucht is.

  • We krijgen een mutske en een armbandje en zelfs mijn Kruidvat oorbelletjes blijken in hun bewoordingen juwelen te zijn #punctie

    Geschreven 14 april 2016

    Dit is de 7de blog van een serie. De eersten gemist? Lees ze hier

     

    In het holst van de nacht staan we op, althans, zo voelt het. Eenmaal onderweg naar Brussel zien we dat er rond de klok van 5 uur al veel mensen op weg zijn naar hun werk. We rijden in het donker weg en komen bijna 3 uur later in de ochtendschemer aan, waarbij het lentezonnetje haar best doet om door te komen.

  • Follikels zijn niet te plannen, zij bepalen het schema

    Geschreven 9 april 2016

    Dit is de 6de blog van een serie. De eersten gemist? Lees ze hier

     

    Vanmorgen liepen manlief en ik door een stil en uitgestorven ziekenhuis, zelfs de winkels en het restaurant waren nog niet open. Wat wil je op een zaterdag. Maar follikels zijn niet te plannen, zij bepalen het schema. 

  • Tijdens het inspuiten besef ik dat het nu echt gaat beginnen. Ik zal me moeten overgeven aan de grillen van de ivf...

    Geschreven 1 april 2016

    Dit is de 5de blog van een serie. De eersten gemist? Lees ze hier

     

    Gisteravond hebben we de dvd bekeken die we vanuit België meekregen. Vergezeld met een grote schaal sushi, in de hoop dat dit straks heel lang niet meer mag. Wat een verademing die Belgen, wat leggen ze het goed, mooi en menselijk uit. De dvd stelde me gerust, in tegenstelling tot de bijeenkomst die als een orgie voelde waarover ik vertelde in een van mijn eerste blogs. Natuurlijk klinkt alles ook gezelliger, schattiger en liever door dat accent, maar dan nog, het voelt alsof ze het menselijker benaderen dan het academische ziekenhuis in NL waar onze eerste poging mislukte.

     

  • Tranen van blijdschap, we krijgen een kans!

    Geschreven 26 februari 2016

    Dit is de 4de blog van een serie. De eersten gemist? Lees ze hier

     

    Gisteren was DE dag. De enorm spannende dag dat we te horen kregen of we onze droom vaarwel moesten zeggen of dat we nog een kans kregen. Vol spanning reden we richting het Academische ziekenhuis in Brussel. Na heel veel geregel -met de zorgverzekeraar, een verwijzing van de huisarts, het invullen van ellenlange vragenlijsten en het opvragen van onze dossiers -wat overigens nog niet zo gemakkelijk bleek-, en geduld met de wachtlijst, waren we dan eindelijk op weg naar België. Een rit van 2,5 uur, die nog langer werd door vele files op de Belgische wegen. Toen het navigatiesysteem steeds vaker versprong naar een latere tijd en uiteindelijk de tijd van onze eerste afspraak passeerde -de lieve vrouw bleef maar herhalen waar zich de files bevonden (en dat werden er steeds meer)-, werden de zenuwen er niet minder op. 

  • Kon ik maar een knopje omzetten, het knopje kinderwens

     

    Geschreven in februari 2016

    Dit is de 3de blog van een serie. De eersten gemist? Lees ze hier

     

    Tussen deze en de vorige blog zitten welgeteld 4 maanden. Ik kon het even niet meer opbrengen een woord op papier te krijgen. In die 4 maanden is er heel veel gebeurd. Verdriet, tegenvallers, onmacht en onzekerheid. Maar ook genieten van wat je wel hebt, weer jezelf worden zonder de hormonentroep (goh wat heeft dat lang nodig!) en veel praten met elkaar. Heel veel praten, en af en toe lachen natuurlijk. Het is zo belangrijk om elkaar niet kwijt te raken in dit proces. Iets wat je helaas wel veel hoort. Vaak verwerken mannen en vrouwen verdriet ieder op hun eigen manier, en het is de kunst om elkaar daar ergens in het midden terug te vinden. Gelukkig gaat dat goed bij ons. 

  • Vandaag had ik de zoveelste echo en kreeg ik te horen dat ik toch echt nog even door moet met het prikken van die rotzooi

     

    Geschreven op 9 oktober 2015

    Dit is de 2de blog van een serie. Eerste gemist? Lees hem hier

     

    Twee weken gebruik ik nu de hormonen. Twee weken van elke dag volgepompt worden met twee spuiten hormonen. Ik ben moe, verschrikkelijk moe. En dan weet ik inmiddels heel goed hoe ik zuinig met mijn lepels om kan gaan (zie de Lepeltheorie). Maar dit is echt slopend. Met elke hormoonspuit worden de bijwerkingen weer iets heftiger. Haaruitval, nagels die afbreken, enorme stekende hoofdpijn, met vlagen enorm misselijk, geen eetlust (wat wel weer handig is voor de lijn ;), buikpijn (de blaasjes groeien en groeien en dat voel je, auwie, zodra ik ga zitten kan ik ze bijna tellen) en af en toe heb ik het zo heet dat het voelt alsof ik 40 graden koorts heb.

  • Maar waarom eigenlijk? Waarom wilde ik het niet met anderen delen?

    Geschreven op 30 september 2015

     

    Ik kijk uit het raam en voel weer een opvlieger aankomen. Koud zal ik het gelukkig niet krijgen deze winter! Gisteravond zaten mijn man en ik op de bank en hij rilde van de kou. Ik dacht dat hij ziek was, ik zat tenslotte in een shirtje en had het warm. Tot hij opstond, zag dat de thermostaat op 18.3 graden stond en snel de kachel aanzette. Aha, dit zijn dus de hormonen! Ze kunnen naast veel nadelen dus ook voordelen hebben ;)

  • De mooie-jongen-nog-nat-achter-de-oren-en-nog-nooit-iets-meegemaakt beveiliger pakte zonder pardon mijn flesje water met ORS af

     

    Op het moment dat ik in de rij sta, het angstzweet me uitbreekt en door mijn hoofd gaat “Als ze maar niet weer mijn spullen afpakken” en ik natuurlijk weer uit die rij wordt gehaald om mijn tas te moeten laten doorzoeken, denk ik weleens: wat doe ik mezelf toch aan? Maar naderhand, als ik in de auto of trein zit en we al nagenietend de gemaakte foto’s bekijken en alles de revu laten passeren, weet ik weer hoe geweldig het is, naar een concert gaan. De muziek, de sfeer, lekker dansen. Maar wat is het toch jammer dat sinds ik van alles mankeer en een stoma heb het vaak zoveel regelen is en gedoe geeft.

  • Als ‘dat ene’ nooit was gebeurd in mijn leven, had ik dan ook iedere dag weer die grote drive gehad?

     

    Een tijdje geleden plaatste ik deze foto op Facebook, met daarbij de tekst dat je ook heel goed met een stoma kunt sporten:

Ontvang een sleutelhanger!

Word nu donateur en ontvang een Stomaatje emoticon poepjes sleutelhanger!

Stomaatje emoticon poepjes sleutelhanger

 

Word vrijwilliger!

Wij zoeken vrijwilligers!

 

Doneer je ervaringen!

Deel je ervaringen voor onze website!

 

Design Your Stoma

Neem een kijkje in onze webshop!

 

Nieuwsbrief

Foutje gezien op Stomaatje.nl?

Help Stichting Stomaatje haar website verbeteren. Meld het via dit formulier.